Puppy in the pool!

Monday, and the first schoolday of the year for T. (pre-K) and S. (high school, The Barack Obama Academy for International Studies). We had an early breakfast and brought T. to her new class, and after that drove D. to her work. We are going to explore Butler Street in Lawrenceville, an upcoming neighbourhood with shops, galleries and coffeeshops. Unfortunately, most of the shops are closed on Monday, but we have a nice coffee and cookie in Crazy Mocha, and stroll down Butler Street, to the entrance of the Allegheny Cemetery, a historical landmark, first opened in 1845. A beautiful and quiet place with graves in all sizes and styles, and even some ‘wild life’: we spotted wild geese and a groundhog.

Maandag, vandaag begint het nieuwe schooljaar! S. start met high school (Barack Obama Academy for International Studies), en T. gaat naar pre-K, vergelijkbaar met groep I basisschool. Nadat we T. naar haar nieuwe klas hebben gebracht, en D. bij haar werk hebben afgezet, gaan we Lawrenceville verkennen. Dit is een wijk van Pittsburgh die in opkomst is: ouder vervallen huizen worden opgeknapt (wat de huizenprijzen hier behoorlijk opdrijft), en er zijn veel winkels, galeries en restaurantjes. De winkels zijn helaas gesloten op maandag, maar koffie en een chocolate chip cookie is gelukkig wel te krijgen bij Crazy Mocha, een nieuw hip koffietentje. Daarna wandelen we een stuk langs Butler Street, en komen uit bij de ingang van de Allegheny Begraafplaats, een historische bezienswaardigheid, waar in 1845 de eerste teraardebestelling plaats vond. Het is een schitterend park, met graven in alle soorten, maten en stijlen. En er is tussendoor toch nog wat leven in de brouwerij: we zien een troepje wilde ganzen en een groundhog, een soort grote marmot met een staartje (in eerste instantie dachten we een bever te zien), die, horen we later, hier veel schade aanricht.


Entrance to the Allegheny Cemetery

We had a nice lunch with D. on the terrace of The Abby, good food, good company, what more do we need? After lunch a visit to the Strip District, to purchase some goodies for our upcoming trip. Cheese and olives from Macaroni, cookies, coffee and fresh fruit. We return to the house and J. turns out to be a great pool boy, cleaning the leaves from the pool with a landing-net. D. and I hit the Giant Eagle for some errands, and pick T. up from school: she enjoyed her first day in the new class, but was a bit disappointed: ‘We did not go on a field trip!’. When we arrived at Chez Bev, the pool is clean, the pool boy is already floating around, so we quickly get ready to dive in, and have fun. Dinner on the deck, and re-united with S., who told us about all her adventures during her 3-week stay in the Netherlands.

We ontmoeten D. weer tussen de middag en genieten van een heerlijke lunch op het terras van The Abby, voordat we naar het Strip District rijden, om alvast wat inkopen te doen voor onze trip later deze week. De Strip is de plaats waar ook de betere restaurants hun inkopen doen. Een levendige straat met voor elk wat wils. Wij gaan eerst naar Macaroni, voor kaas en olijven, en halen daarna nog koffie, koekjes en vers fruit. Daarna terug naar Chez Bev, waar Jack een nieuwe carrière kans ziet: pool boy! Met een schepnetje vist hij alle blaadjes uit het zwembad. D. en ik doen nog een laatste boodschap bij de Giant Eagle en gaan dan T. ophalen van school: ze had een leuke eerste dag in haar nieuwe klas, maar was toch ook een tikkie teleurgesteld: ‘We hebben geen schoolreisje gemaakt!’. Als we thuis arriveren, is het zwembad schoon, en drijft de pool boy al round op een matrasje. We springen allemaal in het water en hebben dikke pret. Daarna heerlijk eten op het terras, en horen we de verhalen van S., die drie weken met een internationaal kamp in Nederland is geweest!


Pennsylvania Macaroni Co. – a shop filled with good foods!

Tuesday is reserved to do some shopping, and we scheduled a trip along a scenic route: the route took us away from downtown Pittsburgh, to avoid traffic, and through the fields south of the city. Lovely drive going up and down through the rolling landscapes. First off to shop for some crafts and quilt stuff – at the Waterfront (Michaels) and at Claremont Boulevard (Jo-Ann’s), so AM was happy…  and then off to the Tanger Outlet. It is really hot today, with temperatures in the high 80’s, so we were happy to step into the stores with their airconditioning. In the car it was 100+F when we stepped in again, but with the windows open and later on, the AC blasting at full, we cooled it down pretty quickly. Luckily we knew there was a pool to jump in to to cool us down, upon arrival at Chez Bev’s… D. and AM however, decide that this is the moment for a nail-do and went off for pedi’s and mani’s. We had loads of fun, especially when the family came home as well, and the puppy was running around the pool, on the edge whenever we swam up and down. Kind of weird, when you look up at the end of a lane, and see a slobbering dog watching down on you…

Dinsdag hebben we gereserveerd om wat inkopen te doen, en we plannen de stops langs een toeristische route. Een mooie rit door het prachtige landschap, wat een ruimte is hier. De eerste stops zijn Waterfront (Michaels), en Clairmont Boulevard (Jo-Ann’s)  zijn bedoeld om wat mixed media- en quiltmateriaal te kopen, dus AM is helemaal in haar sas……en dan richting the Tanger Outlet. Het is vandaag erg warm, met temperaturen rond de 30 graden Celsius, dus het is geen straf om te air-conditioned winkels in te gaan. Als we terug komen bij de auto staat de thermometer op 38 graden…..we stappen toch maar in, en met de ramen geopend, en de airco op de hoogste stand, is het snel alweer goed uit te houden. Gelukkig weten we dat er een zwembad op ons wacht…D en AM hebben een andere noodzakelijke bezigheid: een bezoeken aan de nagelsalon voor pedi’s en mani’s!

At one point the 100-pound puppy stepped a little too close to the edge, slipped, and fell in… And the dog cannot swim! He tried to tread water, with large eyes and a scared look on its face, but hardly made it, with its butt down underwater, not using its hind legs… We needed to help it a bit to get to the edge again, to step up the small ladder and back on land… Very funny!

Met de hele familie in het water is het weer dikke pret, en de honden vinden het ook reuze spannend. Vooral de puppy Finn rent als een bezetene om het zwembad heen. Soms een raar gezicht: je zwemt een baantje, en als je boven komt aan de rand van het bad zit je bijna met je neus op een hondenkop! De puppy is bij tijd en wijle zo onhandig: soms verstapt hij zich en valt in het water, maar hij kan niet zwemmen: met grote bange ogen probeert hij vooruit te komen, maar met zijn achterlijf onderwater, en zonder gebruik te maken van zijn achterpoten komt hij niet ver! We helpen hem dus maar een handje om bij het trappetje te komen en met wat hulp en een kontje staat hij weer op de kant….hilarisch!

Screen Shot 2016-08-31 at 21.05.18

Scenic Route / Toeristische route


Going West, day 2

After a short night, the music and chatter downstairs in the bar went on beyond 1:30 in the morning, we woke up at 7:00, for an early start. We wanted to get on the road early, so it would still be cooler to drive, and second because we did not want to arrive too late in the Pitt. And since we did not know what to expect of the traffic on a Sunday, we wanted to leave Milford around 8:00. After getting up and dressed, we packed the limited stuff we took out of the car with us, and walked downstairs. The bar was locked, the dining room was locked… Nothing to do but walk out the door… There was no one there, so all we could do was drop the key to the room on a tray that was laying on a cupboard in the hallway…

We walked over to a Dunkin’ Donuts up the block, to grab some breakfast, which we ate on the parking lot of the local library.


Not much, but it is breakfast…

Then we hit the road again! We continued on the I-84 towards the West. Luckily the traffic was light, even though the trucks were still passing us way too fast. But we made good progress – first along Scranton, where The Office was filmed, and then towards the Southwest and Altoona. We had been there before, a number of years ago, when we went to see the Horseshoe Curve, so we decided to make that the location for our lunch break.

So, when we got there, we went off the highway, and followed the signs towards downtown Altoona… It looked nothing like we remembered and the city looked a lot bigger then we remembered… Perhaps we entered from a different exit the time we went to see the Horseshoe Curve, I don’t know… Anyway, downtown Altoona was as dead and deserted as Binghamton… And even a restaurant we thought we could go to for lunch was closed… Bummer… So we drove back to the highway, and took the next exit, and found some restaurants. While in the car, looking at the dashboard, we were already shocked by the high temperatures, but stepping out of the car was terrible, what a heat!


86F, that’s about 30C… and we have seen higher temperatures than this! Not nice at all…!

So, after a nice lunch and some rest, we headed for the road again. Still about two hours to go before we would arrive at Chez Bev! We texted to D. to let her know what our ETA was, and AM put her foot down. Slowly, but surely, traffic got a bit heavier the closer we got to Pittsburgh, but not as bad as we had seen in Massachusetts.

And somehow quicker than expected we started to recognise the roads and surroundings, and before we knew it we had to turn onto Bevington Rd, we were there! Whohooo!

Going west, day 1

Today, we start the next part of our trip: we are going West, and our destination for today is Milford. The sun is out, the sky is blue and when we leave it is already 27 degrees Celsius. We have 326 miles to go, but traffic is so busy, and on the I-84 we have a delay of over 2 hours to cover 17 miles(!), in slow moving traffic… It is not clear why (one sign mentions a lane to be closed after exit 10, but this does not seem to be correct), but we finally find out: on a service place on the highroad is a Farmers Market, and that seems to attract many visitors! We have brought some apples and grapes and bought water, which helps us to survive a day in the car. The highest temperature we experience today is 34 degrees Celsius. After this exit, the traffic jam is over, and we can travel on normal speed again. Parts of the road remind us of Belgium, they really need some road work! Today we travel in four States: Massachusettes, Connecticut, New York, and Pennsylvania. We make a short stop at the Connecticut Welcome Center, just to find out that their bathrooms are really filthy. Around 6 pm we arrive in Milford, and check in at the Dimmick Inn, the local pub and restaurant. The room is just what you expect here: cracking floors, not all straight, and lovely ladies on the walls in the toilet, but it is clean and spacious. After a nice dinner on the porch, and a stroll around Milford (it is really small), we go to bed early. Not that we are getting any sleep, because in the bar downstairs, they make a lot of noise, and with a wooden old building like this – yeah, they came through loud and clear. Tomorrow is part 2 of our trip, another 300 miles to go before we hit The Pitt!


Onze verblijf op Cape Cod zit erop, vandaag gaan we verder reizen, richting west. Onze bestemming is Milford. Het is zonnig, blauwe lucht, hier en daar een wolkje, en als we vertrekken is het kwik al opgelopen tot 27 graden. We moeten vandaag zo’n 326 miles overbruggen, dat zou moeten kunnen in 6 uur, maar we komen in een vreselijke file terecht, die meer dan 2 uur duurt en ons slechts 17 mijl verder heeft brengt. Gelukkig hebben we appels, druiven en water bij ons, dus we overleven het wel. De oorzaak voor de file is onduidelijk: er staat ergens een melding dat er een rechter rijbaan zou zijn afgesloten na afrit 10, maar dat blijkt niet correct. Uiteindelijk wordt het duidelijk: op de service plaza (een food/gas court langs de snelweg) is vandaag een Farmers Market: en daar moet iedereen kennelijk bij zijn! Na deze afrit is de file ineens opgelost en kunnen we onze reis met wat meer snelheid vervolgen. We reizen vandaag door 4 staten: Massachusettes, Connecticut, New York en Pennsylvania. Bij het Connecticut Welcome Center even een korte sanitaire stop (brrr, wat een vieze toiletten!). Snel verder richting Milford, waar we rond 6 uur arriveren. We logeren in de Dimmick Inn, en het is precies wat je kunt verwachten in een dergelijke gelegenheid: krakerige houten vloeren, beetje aflopend, vrolijke dames als behang op het toilet, maar schoon en ruim. We eten op het terras en maken nog even een wandelingetje voor we vroeg onder de wol kruipen, eh, nou ja, niet letterlijk, want de temperatuur is nog steeds bijna 30 graden! En van slapen komt ook nog niet veel, want in de bar beneden is het reuze gezellig, en in zo’n oud houten gebouw, ja, precies, alles was luid en duidelijk te horen… Morgen dag 2 van onze trip, nog 300 mijl te gaan tot aan The Pitt!


Wonderful wallpaper…

Beach, Band, and Bunny Hop

Today, Friday is all about relaxing – after breakfast we prepare for the beach, it is almost around the corner of our address at Cory Lane. Everybody have their own beach-chair-backpack, very convenient! We find a nice spot, close to the coast line (it is almost low tide). And then it is just a matter of relax, in your chair with a book, or in the waves. The beach is sandy, like we have in the Netherlands, but the sand seems to be more loose, even in the water, you seem to sink into it more easily.

On the beach, there are lots of seaweeds, (dead) horseshoecrabs, some pieces of driftwood, and shells. The water is very clear, nice temperature and we spend some time, playing in the waves and looking for shells. Unfortunately, the weather is changing, and when it starts to rain, we return to the house, where we spend the remainder of the afternoon on the deck, until it’s time for Chatham’s highlight of the week: the Friday Evening Band Stand Concert. We arrive early, to save a good spot in the park (simply leaving our chairs there), and do a bit of shopping before the concert starts: T-shirts, hoodie, chocolate and sweets, in short: everything you need to start the weekend. And then it is time to go the park, where people are getting ready for the music: tonight’s theme is all about women: today is exactly 96 years since women were allowed to vote. The conductor of the band tells a bit about the history of the Band and the female members (the oldest turned 90 today!), the president, and the coordinator, and the choice for music by female composers and performers. The program contains something for everybody, and changes per week, although some parts of the program never change: there is music, a march along (where visitors are invited to come forward and march around the bandstand (must be really fun for the band members!); more music, and an opportunity for dancing around the bandstand, and a sing along (the conductor loves to sing himself and it is sure he wants us to know that!). But the climax of the night is definitely the Bunny Hop. The audience all come forward, and the conductor gives instructions for those who are new: we have to stand in a line, and will move counter clockwise around the band stand; than we hold the person in front of you at his waist and off we go: right arm/leg out (2x), left arm/leg out (2x), step forward, step backwards, and hop, hop, hop. It is great fun! Then the National Anthem, and the concert is over. After a slice of pizza we return to the house and finish our final evening here with another game of Kwatro. Although A. really did his best, in the end he was not able to beat J., but can be proud to be the runner up!


Beach near Chatham

Vandaag, vrijdag, is alweer de laatste dag en het belooft een heerlijk relaxdagje te worden. Na het ontbijt maken we ons klaar om naar het strand te gaan, dat ongeveer om de hoek van Cory Lane ligt. Iedereen krijgt zijn eigen ‘rugzakstoel’, reuze handig! Op het strand zoeken we een fijn plekje vlak bij de kustlijn (het is bijna laag water), en klappen onze stoeltjes uit. En dan: gewoon lekker niets doen, of een beetje spelen in de golven. Het strand is een zandstrand, net als in Nederland, maar het zand lijkt veel losser, je zakt er makkelijk in weg, ook vlak bij en in het water. De temperatuur van het water is heerlijk, absoluut niet koud. Er is veel te zien op het strand: grote plukken zeewier (anders dan wij kennen), overblijfselen van horseshoecrabs (soms reusachtig!), hout en schelpen. Kortom genoeg te zien en te beleven. Helaas is de vreugde niet van hele lange duur: er komen donkere wolken, en het begint te regenen. Dus pakken we ons boeltje op en gaan terug naar huis waar we ons verder vermaken, tot het tijd is voor het hoogtepunt van de week in Chatham: het concert in de muziekkoepel in het park! We gaan er al vroeg naar toe om een goed plekje te bemachtigen (dat wil zeggen: je legt gewoon je stoeltje neer waar je wilt zitten), en gaan daarna gezellig winkelen: t-shirts, vest, chocola en andere zoetigheden: alles wat je nodig hebt voor een goede start van het weekend! Dan is het tijd om ons plekje op te zoeken in het park, want het gaat bijna beginnen. Kinderen rennen en dansen rond met ballonnen en saber lights, er wordt gepicknickt en gelachen. Het programma van het concert, dat gedurende de zomermaanden iedere vrijdagavond plaatsvindt, wisselt per week qua samenstelling, maar er zijn vaste onderdelen. Het thema van vanavond is ‘vrouw’ omdat het op de dag af 96 jaar geleden is dat de vrouw stemrecht kreeg. Dus zet de dirigent de dames van het orkest en de orkestorganisatie eens extra in het zonnetje, en is er muziek van vrouwelijke componisten en performers. Vaste onderdelen zijn de  March along – het publiek wordt uitgenodigd om naar voren te komen en te marcheren rondom de bandstand: eerst tegen de klok in en dan met de klok mee. Aan de gezichten van de bandleden te zien hebben ze er dikke pret in. Dan is er een sing-a-long, een walsje (ja kom danst u maar), en meer muziek, maar het hoogtepunt is toch echt de Bunny Hop. Het publiek wordt uitgenodigd om naar voren te komen en achter elkaar te gaan staan. Dan moet je de persoon voor je bij zijn middel vast pakken en het begint: rechter arm/been uit (2x), linker arm/been uit(2x), stap naar voren, naar achteren en hop, hop, hop. En dat alles op de maat van de muziek. Het moet er vast heel grappig uit zien. Tot slot the National Anthem (neus in de lucht en rechterhand op het hart en meezingen maar!) en dan is het alweer voorbij. We genieten nog even van een puntje pizza en gaan weer richting Cory Lane om onze laatste avond af te sluiten met een potje Kwatro. Hoewel A. echt heel erg zijn best doet om J. te verslaan, moet hij genoegen nemen met de 2e plaats, maar dat is zeker een prestatie!


The Chatham Band at the Whit Tileston Bandstand

Bike ride on the Cod…

Yesterday was a fun day. It started with popovers for breakfast, with delicious jams, fruits and good coffee. Popovers are a bit like croissants, but different… Out on the deck with the sun already out, clouds flying high and away – this promises to be another beautiful day. We brought some hagelslag for A., and he LOVED it on his popovers…!

Wat een geweldige dag gisteren! Langzaam op gang komen op het terras met koffie/thee, en T. maakte wederom een fantastisch ontbijt: popovers! Een beetje vergelijkbaar met croissants, maar dan anders….A. probeerde onmiddellijk de hagelslag die we hadden meegenomen voor hem: succes verzekerd! Blauwe lucht, hoge wolken, kortom, het wordt weer een prachtige dag.


After breakfast T. started to prepare the bikes for our trip today. We will be driving on the bike trail towards the coast. The bike trail is running parallel to the main road, which is during the summer season very busy with cars. But the bike trail is nice and quiet, and safe. Little hills going up and down – luckily the bikes have enough gears to make it up the hills.

We ended up seeing the ocean, and drove a bit north to Chatham Pier, a small harbour, where the fishing boats dock to bring home the catch of the day. Of course there is a small shop as well where you can buy fish – you cannot get it any fresher!


Chatham Pier Fish Market


Coast near Chatham Pier Fish Market

Na het ontbijt werden de fietsen klaargemaakt voor onze trip. We gaan over de bike trail in de richting van de kust fietsen, heuvel op en af, maar we kunnen het aan! Rijden langs het vliegveld, en in de richting van de oceaan, Chatham Pier, waar in een kleine haven de vissersboten juist binnen komen en hun vrachtjes lossen. En uiteraard kun je de vis hier ook meteen eten, hoe vers kun je het hebben?

While the boats where coming in, sea gulls and also seals(!) were close behind them, to see if they could get an easy meal. Weird, but it seems that the fishermen brought in what looked like small sharks… Not sure what types of shark, or if they were even sharks, but they for sure looked like sharks. Looking for an answer, there are a large number of smaller sharks, even dwarf and pigmy sharks, but we were unable to find if any of these would be used for consumption (or not…). Weird.

Bij het binnenvaren van de vissersbootjes, zijn de zeemeeuwen en zeehonden present: weten dat hun wachten beloond zal worden met een lekker hapje na het lossen van de vracht. We herkennen de vissen niet meteen, het lijkt sterk op kleine haaien! We zoeken later op internet, maar kunnen geen definitief antwoord vinden op de vraag wat voor vissen het nou werkelijk waren. 


Catch of the day at Chatham Pier

We finished our bike ride by driving south along the coast, and ended up at the Chatham lighthouse, stopped there for a moment to enjoy the views, and then finished our loop back towards the house.

After a quick shower we all felt really great again, had a drink while T. started to prepare for dinner. A. was a great help and he helped prepare the shrimp and was the Grill Master for today. With rice and a great salad the day could not have ended any better – o, wait, it did!  After we played a game of Kwatro, which is called Iota on this side of the pond, we went to The Old Schoolhouse, the best local ice cream store according to K. , and enjoyed smurfish blue with nelly bears (‘crustosaurus’), cranberry harvest, pumpkin apple crust, death by chocolate, and mint patty with chocolate ice creams… Wow, de-li-cious!! After another round of Kwatro, a round where A. kicked all of our butts, it was time for bed. Another great day!

Het is leuk om te kijken naar de vissers, zeehonden en zeemeeuwen, en we wandelen een stuk langs het strand, vinden wat schelpjes en zien nog meer vissersboten binnenkomen. Dan terug op de fiets in de richting van Cory Lane, met een korte stop bij de Chatham vuurtoren (een van de velen op Cape Cod). 

Na een snelle douche kunnen we er weer helemaal tegen, en terwijl T. en A. het avondeten voorbereiden, zitten we lekker op het terras met een drankje. A. grillt de ‘shrimp skewers’ als een volleerde grill master, en met de rijst en caesar salade is het een fantastische maaltijd! Na het eten is het tijd voor een spelletje Kwatro, en dan stelt T. voor om een ijsje te gaan halen in The Old Schoolhouse. K. vertelt onderweg dat iedereen zo zijn favoriete plekje heeft om ijs te halen, maar The Old Schoolhouse is absoluut het beste! We kunnen kiezen uit veel smaken, met bijzondere namen zoals crustosaurus (blauw ijs met gummiberen – A.’s all time favorite), cranberry harvest, pumpkin apple crust, en death by chocolate (geen zorgen, ik leef nog!) Terug in Cory Lane genieten we van het ijs, en spelen nog een spelletje Kwatro: A. is vastbesloten om te winnen van J. – en zo gebeurt het ook! Een mooie afsluiting van een prachtige dag.



After a good night’s sleep, we wake up early, but the sun is out already, and starting the day on the deck with coffee/tea is not bad at all! Our host T. is preparing a real American breakfast, with slices of melon, baked potatoes, scrambled eggs, and of course, bacon! Literally an ‘all-day-breakfast’. At the rear side of the house is a bird feeder, and it is lovely to watch the birds, tits, chickadees, cardinals, sparrows. After breakfast we start a trip to Provincetown, almost on the far end of Cape Cod. It is a colourful little village, renowned for its LGBT-friendly atmosphere, and crowded by visitors. It is a very warm day, and when we walk on the beach to take some pictures, the sand is burning hot! After a stroll, we have a short stop in a little juice-bar. We walk around the Pilgrim Monument (and decide it is too hot to climb all the stairs), and head for the car. We drive to Hyannis and then to Chatham for some shopping, and enjoy cold beverages and bread and cheese snacks on the deck. Dinner at The Chatham Squire, famous for its Clam Chowder, and yes, it is delicious! Even tasted their Indian pudding. After arrival at Cory Lane, we watched the stars, spotted Saturn and Mars close together, and went to bed, while T. stayed up to await the arrival of his wife and their youngest son.


Provincetown – seaside view, Aug. 24th, 2016

De eerste nacht zit erop, niet slecht geslapen, maar wel vroeg wakker. Helemaal niet erg, de zon staat alweer hoog aan de hemel, en wat is er beter dan de dag te beginnen op het terras met een kop koffie/thee. T. is vast van plan om ons een echt Amerikaans ontbijt te serveren, met schijven meloen, gebakken aardappelen (met uitjes en knoflook), roereieren en gebakken spek. Heerlijk! Een ontbijt waar we de hele dag op kunnen teren. Vandaag maken we een uitstapje naar Provincetown, bijna aan het uiteinde van Cape Cod. Een kleurrijk, vriendelijk stadje, bekend om zijn open en LGBT vriendelijke atmosfeer. Kleurrijk zeker, en goedbezocht door toeristen. Het is heet vandaag, en dat is goed te merken als we even het strand oplopen om wat foto’s te maken: het zand brand! Na een korte stop bij een Juicebar kunnen we er weer even tegenaan, en lopen terug, rondom het Pilgrim Monument (te warm om de toren te beklimmen), en in de richting van de auto. Dan naar Hyannis en Chatham om boodschappen te doen, en op het terras lekker te borrelen. We eten vanavond in The Chatham Squire, beroemd om zijn Clam Chowder, en terecht, die is zeer te moeite waard! Terug in Cory Lane kijken we naar de sterren, zien Mars en Saturnus en gaan toch maar vroeg naar bed. T. blijft nog op om te wachten op zijn vrouw en jongste zoon die vanavond ook naar Chatham komen.


Arrived in USA: off to Cape Cod

After a 7 hour flight, we landed around noon in Boston Logan International Airport, picked up the car, hooked on the GPS, and than the adventure started: the GPS seemed to be unwilling or unhappy to guide us to our first destination: Chatham at Cape Cod. Luckily, our host had sent us a brief description of the trip, so, off we went. We were looking for 3 South, but ended taking 3A South. Still south, but a more scenic drive, close to the coast, and passing a number of small villages. The weather is fantastic, sunny, 25+, but with the airconditioning in the car, it’s not bad at all. We followed the written instructions carefully, but were a bit surprised that we had to take the 6 West instead of East – we learned quickly that it was incorrect, turned West and passed the Sagamore Bridge: we were on Cape Cod! The instructions said that this route would bring us very close to the house. We drove into Chatham, parked the car, and looked for a map or a city plan. Found one, but ‘our’  street was not on it…..tried two shopkeepers, but none of them had heard of this address. What to do? Tried to call our host, but only to find out  that “you are not allowed to connect to this line”…..but all’s well that ends well: a police officer kindly helped us out, found the address in his computer, and gave us directions (“I hope you don’t have to walk all the way?”). We arrived round 6 pm at 35 Cory Lane, unpacked and were very happy to be reunited with our host! Dinner at Brax Landing Restaurant, Harwich, lovely seafood, good company, what more do we wish for?


Vanaf Schiphol is het ongeveer 7 uur vliegen naar Boston Logan International Airport, waar we rond het middag uur landden. Douane kostte de nodige tijd, maar toen we in de bagagehal kwamen draaiende de koffers al rondjes op de band: elk nadeel heeft zijn voordeel. Met de shuttlebus naar de rental car area om de auto op te halen, en vervolgens richting Chatham, Cape Cod, onze eerste verblijfplaats. Niet zonder slag of stoot: de GPS, door Jack zorgvuldig voorbereid, en van  nieuwe kaarten voorzien, weigerde pertinent om ons de weg te wijzen. Wat nu? Gelukkig had onze gastheer een beknopte routebeschrijving gestuurd, en aan de hand daarvan gingen we op weg. Niet helemaal volgens plan, in plaats van de route 3 zuid, namen we de 3A Zuid; deze weg is meer een toeristische route, loopt vlak onder de kust, en passeert een aantal dorpjes. Het weer is prachtig, ruim 25 graden, strakblauwe lucht, dus niets te klagen, want met airconditioning in de auto is dat goed uit te houden! Nadat we de Sagamore Bridge over zijn, arriveren we op Cape Cod, de route 6 moet ons dichtbij ons adres brengen. Bij gebrek aan een kaart rijden we eerst door naar het centrum van Chatham, vinden wel een plattegrond, maar daar staat ons adres helaas niet op. Vragen in 2 winkels: nee, nog nooit van gehoord. Wat nu? Onze gastheer bellen: helaas vangen we weer bot, een vriendelijke stem vertelt ons dat we geen toestemming hebben om met dit nummer te bellen….dat schiet niet op. Maar eind goed, al goed: daar is een politie agent, met een computer in zijn auto, die ons de weg uitlegt (“Ik hoop niet dat jullie dat hele eind moeten lopen?”). We arriveren rond 6 uur op 35, Cory Lane, brengen onze bagage naar binnen, en zijn blij om even later onze gastheer ook te kunnen begroeten. We gaan eten in Brax Landing Restaurant in Harwich, een dorp verderop; heerlijke vis, goed gezelschap, wat willen we nog meer?


Less than one week and we will be on our way! Every step of our trip has been arranged, and the first items have been collected to be put in the suitcases. Just a couple more days of work, and then the extended long weekend can begin!

For now the weather on the other side of the pond looks okay, but of course the predictions will probably change before we depart. Cannot wait to leave!